Wie zichzelf leert voelen, wint de hele wereld.

Voelen en de diversiteit en gelaagdheid daarvan, onderscheid ik graag in dat wat van binnenuit beleefd wordt. Daarin kun je een groot palet aan kleuren en schakeringen vinden. Een beleving hoef je niet met het verstand te begrijpen. Dan krijgt het weer een analytisch karakter. Ik zou zeggen:  geef sommige levensvragen niet aan je hoofd. Realiseer je dat het maar een mentale ordening is. Gevoel kent geen hokjes. Gevoelens zijn geen gedachten, ze zitten niet in je hoofd. Wat telt is wat wáár is voor jou en wat het ís voor jou.

Ook al lijken emoties soms zo sterk en ons volledig te overheersen alsof er niks anders meer bestaat dan die ene emotie, toch behelst het maar een dun laagje van ons menszijn. De gelaagdheid van ons menszijn is soms zo ondoorgrondelijk dat het lijkt of we daar nooit echt dieper in door kunnen dringen. De waan van de dag kan ons zo druk bezig houden dat we geen ruimte en tijd hebben om onszelf verder te onderzoeken dan een oppervlakkige psychologische en emotionele analyse.

Om weer gevoel voor gevoel te krijgen en te herkennen wat je normale staat van ‘zijn’ is, biedt de haptonomische aanraking de mogelijkheid om zelf je gevoel te onderzoeken en zo te ontdekken wat je ware Zelf is. Soms verwachten mensen dat de aanraking bedoeld is ter behandeling van de klacht zoals dat gebruikelijk is ook bij de fysiotherapeut of vele andere behandelaars. Soms zijn mensen gericht op het ‘fijn’ willen hebben of juist iets weg willen hebben. Het lichaam is dan niet (meer) zo goed in staat om allerlei sensaties te ervaren. De intentie is dan gericht op consumeren, innemen, ervaren van lust en het wegkrijgen van onlust.